Η μνήμη

Περπατούσαν αργά κοιτάζοντας τον ήλιο που έγερνε κόκκινα στ’ απέναντι βουνά και χρύσιζε τον ελαφρύ κυματισμό της λίμνης. “Αυτό που ονομάζεις Μνήμη, θα μπορούσε να είναι μία ψευδής αίσθηση, η οποία φυσικά δεν διαφέρει από την επινόηση”, είπε ο Μυρτιδαίος. “Σωστά”, είπε ο Ιάσων. “Επειδή όντως υπάρχει αυτή η πιθανότητα, δεν μπορείς να καταλήξεις σε …

Η μνήμη Περισσότερα…

Ο καθρέφτης

Ήταν ένας καιρός που πήγαιναν στην καλύβα του Ιάσονα τρεις έφηβοι, μαθητές Γυμνασίου, δύο και τρεις φορές την εβδομάδα, μπορεί και παραπάνω. Εκείνος δεν αρνήθηκε ποτέ την συζήτηση για όλα τα θέματα που τους απασχολούσαν, ακόμα και τα πιο ελαφρά. Καθόταν μαζί τους επί ώρες αφήνοντας στην άκρη όποια δουλειά κι αν είχε. Όποια έγνοια, …

Ο καθρέφτης Περισσότερα…

Το κεραμίδι

Ένα πρωί ο Ιάσων ανέβηκε στην στέγη της καλύβας του. Έψαχνε να βρει από πού περνούσε το ανεμόβροχο κι έσταζε στο τραπέζι του. Κάπου είχαν φύγει τα κεραμίδια. Βρήκε πράγματι ένα κεραμίδι σπασμένο. “Πώς έσπασε το κεραμίδι;”, φώναξε από κάτω ο Μυρτιδαίος. “Μοιάζει να έσπασε από πέτρα”, είπε ο Ιάσων. “Α, ναι, ξέρω…”, είπε ο …

Το κεραμίδι Περισσότερα…

Το ζύγι

Μια μέρα ο Ιάσων και ο Μυρτιδαίος έκοβαν για πολλές ώρες ξύλα στο δάσος. Κουράστηκαν κι έκατσαν λίγο ν’ ανασάνουν. “Σκέπτομαι να μην πάω να ψηφίσω σ’ αυτές τις εκλογές”, είπε ο Μυρτιδαίος. Το είπε για να προκαλέσει κουβέντα, να παρατείνει λίγο και την ξεκούρασή τους, ο Ιάσων όμως δεν ανταποκρίθηκε. “Όμως δεν ξέρω αν …

Το ζύγι Περισσότερα…

Το δικαίωμα

Μια φορά χτύπησε την πόρτα του Ιάσονα ένας νεαρός. Όταν ο Ιάσων του άνοιξε, ο νεαρός του είπε: “Ψάχνω απαντήσεις στα ερωτήματά μου και ήρθα εδώ με την ελπίδα να τις βρω”. “Δεν θα τις βρεις εδώ”, απάντησε ο Ιάσων και του έκλεισε την πόρτα στα μούτρα. Ο νεαρός ξαφνιάστηκε με την αγένεια του Ιάσονα …

Το δικαίωμα Περισσότερα…

Το νερό

“Εγώ είμαι πρακτικός άνθρωπος” είπε ο επισκέπτης στον Ιάσονα. “Θέλω λοιπόν να μάθω αν χρησιμεύει – και σε τι – η γνώση του σοφού που έτσι κι αλλιώς δεν εφαρμόζεται απ’ τους ανθρώπους στην καθημερινότητά τους”. Ο Μυρτιδαίος έσπευσε να καθίσει στο πεζούλι για ν’ ακούσει με ανυπομονησία την απάντηση του δασκάλου. “Λες ότι τα …

Το νερό Περισσότερα…

Η χαρά

“Είναι εφικτή η ευτυχία;”, ρώτησε ο Μυρτιδαίος. “Τι να σου πω για την ευτυχία εγώ;”, είπε ο Ιάσων. “Δεν ξέρω πολλά. Μόνο ένα: Όσοι μιλούν για ευτυχία, ποιητικά ή όχι, αναγορεύουν τη μορφή, δηλαδή την εικόνα του ανθρώπου, σε υπέρτατη αξία της ζωής, αγνοούν όμως τον λόγο, δηλαδή την ουσία του ανθρώπου, το Πνεύμα. Έτσι …

Η χαρά Περισσότερα…

Η βάπτιση

Ένα βραδάκι, παραμονή Κυριακής, ο Ιάσων πήγε στην εκκλησία, δε μπήκε όμως, περίμενε στο προαύλιο του ναού να τελειώσει ο εσπερινός. Όταν ο παπάς τελείωσε την λειτουργία του και βγήκε κλειδώνοντας την πόρτα του ναού πίσω του, είδε τον Ιάσονα όρθιο, ακουμπημένο στην ελιά να παίζει με την τραγιάσκα του. Χαιρετήθηκαν. “Θέλεις κάτι;”, τον ρώτησε. …

Η βάπτιση Περισσότερα…

Ο κότσυφας

Μια χειμωνιάτικη Κυριακή με λιακάδα ο Μυρτιδαίος πήγε στην καλύβα του Ιάσονα παρέα μ’ έναν νεαρό που, όπως είπε, ήθελε να μάθει την αλήθεια. “Ποια αλήθεια ζητάς;”, τον ρώτησε ο Ιάσων. “Μία είναι η αλήθεια, νομίζω”, είπε ο νέος. “Ποια αλήθεια ζητάς;”, ρώτησε πάλι ο Ιάσων σα να μην άκουσε καθόλου την απάντηση του νέου. …

Ο κότσυφας Περισσότερα…

Το αυτονόητο

“Ας κάτσουμε λίγο εδώ’, είπε ο Ιάσων. Κάθισαν σε μία πέτρα ο ένας και σε μια κοντινή ο άλλος. Απ’ αυτό το σημείο του μονοπατιού έβλεπαν σχεδόν όλο τον κάμπο και το μεγαλύτερο μέρος της λίμνης με τα πάλλευκα σύννεφα στον ουρανό. “Τι έχεις”; “Έναν πόνο στο στήθος”, απάντησε ο Μυρτιδαίος. “Τώρα εμφανίστηκε”; “Όχι. Εδώ …

Το αυτονόητο Περισσότερα…

Scroll to Top