Αναγγελία

Εφημερίδα "Αναγγελία"
Η 1η έκδοση της “Αναγγελίας” – Νοέμβριος 2000

Η “Αναγγελία”” είναι εβδομαδιαία εφημερίδα του Αγρινίου.

Εκδόθηκε τον Νοέμβριο του 2000, αρχικά ως μηνιαία.

Όταν οι πωλήσεις της στο περίπτερο ξεπέρασαν τα χίλια φύλλα, έγινε δεκαπενθήμερη. Και όταν οι πωλήσεις της στο περίπτερο ξεπέρασαν πάλι τα χίλια φύλλα, έγινε εβδομαδιαία. Ο εκδότης της διάλεξε αυτόν τον τρόπο για να δώσει το μήνυμα ότι η εφημερίδα στηρίζεται στο αναγνωστικό κοινό της και όχι στην διαπλοκή με πολιτικά ή οικονομικά συμφέροντα.

Η “Αναγγελία” είναι εκδοτική συνέχεια της σατιρικής εφημερίδας “Αραμπάς” που εκδόθηκε στο Αγρίνιο την δεκαετία του ’90. Είναι εγγεγραμμένη στο Ηλεκτρονικό Μητρώο Περιφερειακού και Τοπικού Τύπου, βάσει του άρθρου 2 του ν. 3548/2007 (Α’68). Είναι επίσης μέλος της Ένωσης Ιδιοκτητών Επαρχιακού Τύπου (ΕΙΕΤ).

Το agriniovoice.gr είναι η ηλεκτρονική εκδοχή της “Αναγγελίας”.


Ο Εκδότης

Ιδρυτής της “Αναγγελίας” είναι ο Παντολέων (Παντελής) Φλωρόπουλος, ιδρυτής και εκδότης επίσης της σατιρικής εφημερίδας “Αραμπάς” που προηγήθηκε της “Αναγγελίας”. Εκδότης της εφημερίδας από τον Ιούλιο του 2017 και μετά είναι ο Κωνσταντίνος Φλωρόπουλος.

Ο Τίτλος

Ο τίτλος “Αναγγελία”” τονίζει το εμπορικό στοιχείο της εφημερίδας ως Εφημερίδα Μικρών Αγγελιών και Πληροφοριών. Εκφράζει ταυτόχρονα την υπέρβαση του εφήμερου, αφού το παρόν ετοιμάζει το μέλλον, γι’ αυτό και Σήμα της εφημερίδας είναι το πετεινάρι που – μέσα στο σκοτάδι της νύχτας – αναγγέλλει τη μέρα και – μ’ έναν τηλεβόα – λέει “καλημέρα”” στον κόσμο.

Ο Σκοπός

Η “Αναγγελία” επιδιώκει την αποσύνδεση της δημοσιογραφίας από τον πολιτικό εναγκαλισμό. Αλλ’ αυτό αφορά μονοδιάστατα την εξυγίανση του Τύπου. Η συνθήκη επιβίωσης της εφημερίδας θα εξαρτηθεί από το αν θα βρει τον νέο της ρόλο στην Δημοκρατία ή όχι. Αναζήτηση που σχετίζεται άμεσα με την διακριτή θέση της εφημερίδας απέναντι στην τηλεόραση και το site. Η διάκριση αφορά τη μάχη κυριαρχίας που διεξάγεται ανάμεσα στην Εικόνα και τον Λόγο, ανάμεσα στο Φαίνεσθαι και το Είναι. Η απολογοποίηση της είδησης είναι το πρόβλημα.

Ως “Εφημερίδα Δήμου”, βασικό συστατικό της οποίας είναι η θεματική εντοπιότητα, η “Αναγγελία” προτείνει τον όρο “Δημοτική εφημερίδα” αντί των καθιερωμένων – όσο και παραπειστικών – όρων “Περιφερειακός Τύπος” ή “Νομαρχιακός Τύπος” ή “Τοπικός Τύπος”.

Μετά την τραυματική εμπειρία των “μνημονίων” και τον θυμό που κυριάρχησε στο λαό εναντίον των πολιτικών, αλλά και των δημοσιογράφων, η “Αναγγελία” διαμόρφωσε την θέση ότι η κριτική στην εξουσία (που μέχρι το 2010 εθεωρείτο παραδοσιακό προνόμιο της εφημερίδας) δεν ανήκει σ’ αυτήν. H εφημερίδα έπαψε να εκπροσωπεί θεσμικά τον λαό, η κριτική της στην εξουσία αντικαταστάθηκε από την πληθωριστική “δημοσιογραφία των πολιτών”. Το κοινό εισέβαλλε στην ηλεκτρονική αρένα για μία “πάλη χωρίς κανόνες”, εκφράζεται πλέον στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης άνευ ηθικών ή δεοντολογικών όρων, καθώς και άνευ συντακτικών ή γραμματικών κανόνων. Αν όντως η εφημερίδα δεν έχει κάτι άλλο απ’ αυτό στη φαρέτρα της, είναι περιττή.

Η φιλοσοφία της “Αναγγελίας” (όπως εκφράστηκε στην αρθρογραφία της τα πρώτα είκοσι χρόνια της κυκλοφορίας της